No artresan no fun

Takie hasło towarzyszy Matce Królika od kilku dni, bowiem leczy odnowioną kontuzję kolanka, które coś się zepsuło znowu. Dzięki Bogu SG - czyli dwóch, a nawet trzech i czterech modli się o naprawienie tejże sytuacji.
Tak czy inaczej Matka chciała wcale nie o artresanie, ale o tym, że niektórzy mają wyjątkowy talent do zgrabnego ujęcia trudnej, otaczającej nas rzeczywistości i kiedy czyta się ich wordpressowe literki, gdzieś tam na usta ciśnie się "true, true".
Zastanawiające jednak jest to, że czasy mówienia (pisania) WPROST bezpowrotnie minęły, gdyż nie tylko kiedyś tam zostaniemy rozliczeni z każdego słowa, ale już tutaj na ziemi jest nam owo słowo policzone i nie zaliczone.
Czas ostateczny z roku na rok staje się coraz bardziej nie do zniesienia, jeszcze kilka lat i z 20 napotkanych osób żadna nie będzie zdrowa, bo i teraz prawdopodobieństwo spotkania zdrowego człowieka jest jak 1:20.

Rozmowy niesatysfakcjonujace

Jako, że Matka Królika nie ma telefonu stacjonarnego, rozmawia z Niosącą Rosę w pracy, co bywa nie do końca komfortowe, kiedy trzeba kończyć nagle w połowie zdania o okuliście :)

Jako, że Matka Królika jest kobietą i to jeszcze nie na tyle starą, nie wypada jej rozmawiać z kolegami na "KAWIE".

Generalnie zawęża się Matce krąg rozmowy, bo trzeba uważać z kim i o czym, co by nie dać powodów do smutku i zbyt dużej refleksji, która może doprowadzić do daleko idących błędnych wniosków.

W związku z tym Matka dostrzega istotny fakt, ze jedyną satysfakcjonującą rozmową, której nikt nie może przerwać (bo przecież prowadzona jest w duchu i ponadwymiarowo) jest modlitwa do Boga. Osobista, intymna i taka, której nikt poza nią i Nim nie słyszy. W związku z tym czytacze drodzy polecam Wam mojego Rozmówcę! Was wysłucha a moich sekretów komu nie trzeba nie zdradzi :)

Wszyscy kłamią

O tak. Zanim powiedział to współczesny Dr House, wielokrotnie powtarzał tę kwestię niejaki Herkules Poirot. Cóż, zarówno jeden jak i drugi mieli rację. W obliczu tego jakże cudowne jest to, że niektórzy mówią prawdę, nawet jeśli nie jest ona święta. Matkę Królika ujmuje taka prawda bardziej niż niejedno wypowiedziane w dobrej wierze fałszywe słowo, lub tzw. przemilczenie istotnych faktów.

Najbardziej jednak kłamią Ci, którzy mówią, że nie kłamią. Oznaczać to może, że zaczęli być może wierzyć w to co mówią. Niektórzy też nieświadomie, albo celowo - bardzo świadomie kłamią o miłości. Nieee, ja nie kłamię myślisz sobie, żyję w prawdzie tak jak przystoi. A Matka Królika i owszem kłamie, że wcale nie czyta S.Meyer :) nie mylić z J.Meyer. Tak czy inaczej zarówno jedna jak i druga z innych powodów wyklętą jest.

Przeczytane tu i ówdzie

Matka czyta wieczorami i tramwajami. Tytuły i autorów z różnych względów zostawia często dla siebie, no chyba, że czyta Biblię.

"W dyskusyjnej sali umysłu Rincewinda tuzin różnych emocji poderwało się na nogi i zaczęło krzyczeć. Ulga perorowała w najlepsze, kiedy Szok zabrał głos w kwestii formalnej. Zaraz po nim Oszołomienie, Zgroza i Poczucie Straty zaczęły bójkę, która zakończyła się dopiero wtedy, kiedy Wstyd zajrzał przez drzwi frontowe, żeby sprawdzić co się właściwie dzieje".

"Wiedział, że Dwukwiat nie tylko patrzy na świat przez różowe okulary...postrzega go też różowym mózgiem i słyszy różowymi uszami".

Jakże zgrabnie powyższe fragmenty oddają wewnętrzne oraz zewnętrzne otoczenie Matki, każdy bohater książki zawsze znajdzie swoje obicie w obserwowanym przez nią świecie :)